Soms zie je de maan opkomen of ondergaan en lijkt hij veel groter omdat hij dichter bij de aarde staat. Als je dit vervolgens wil vastleggen met je video-apparatuur valt het beeld vaak tegen omdat de maan toch maar erg klein blijft op je opname. Om zonder enorme telelenzen toch een gedetailleerd beeld van de maan te krijgen gebruikte ik de volgende techniek.
Met mijn timer-remote maakte ik een timelapse met foto’s in RAW-formaat. Op mijn Canon 550D had ik de Canon 100mm 2.8 lens zitten. Dit is maar een bescheiden telelens maar omdat de afmetingen van de foto’s veel groter zijn dan een HD video opname heb je achteraf nog genoeg mogelijkheid om digitaal in te zoomen. Bijkomend voordeel van een timelapse is dat je de maan gaat zien bewegen (of is het nu de aarde die beweegt?).
Met de zoomfunctie op de camera kun je ervoor zorgen dat de scherpstelling zo precies mogelijk is. Met een aantal testshots heb ik bepaald wat de beste camera-instellingen waren voor een mooi plaatje van de volle maan. Diafragma stond op 5.0, Iso = 100 en een sluitertijd van 1/400 sec. Om de 2 seconden heb ik de camera foto’s laten maken. Na een 15 à 20 minuten had ik al aardig wat materiaal om onderstaande timelapse te maken.
Binnen Lightroom heb ik de foto’s nog wat bewerkt. In eerste plaats met de cropfunctie de foto’s flink uitgesneden (lees: ingezoomd). Verder wat meer contrast, helderheid omhoog en digitale verscherping toegepast. Voor de gedetailleerde workflow voor een timelapse verwijs ik je naar mijn eerdere artikel hierover.
Als fan van Biosphere was het intro van de track Microgravity al snel geselecteerd als soundtrack. Het suizen van de wind en een bijpassende tekst dienden perfect als ondersteuning bij de beelden.
