Twee nieuwe korte films die ik onlangs maakte. ‘Starlings’ bestaat uit beelden van een grote zwerm spreeuwen die onlangs boven Lunteren vloog. En ‘Macro Bios’ waarmee ik mijn nieuwe macro aanwinst los liet in de achtertuin.
Dit fenomeen is een prachtig spektakel waar ik al zo’n 2 jaar graag zelf beelden van wilde schieten. Deze maand was het eindelijk zo ver. Na een korte zoekopdracht kwam ik erachter dat in Lunteren iedere avond een grote zwerm spreeuwen zich verzamelde.
5 November ging ik er gewapend met mijn cameraspullen op af. Vanaf 16 uur zat ik klaar voor de actie. De vogels geven hun show meestal rond zonsondergang dus ik moest nog even geduld hebben. Rond kwart voor vijf werd mijn geduld beloond en zag ik grote groepen in de lucht. Mijn positie was alleen te ver weg om ze goed op beeld vast te leggen. Snel sprong ik in de auto om dichterbij te geraken. Een nieuwe plek bood mij beter uitzicht.
Als eerste startte ik met mijn Tamron 17-50mm om het totaalbeeld proberen te vangen. De bewegingen van de spreeuwen en het opsplitsen en weer samenkomen van groepen kon ik zo goed in beeld brengen.
Om ook wat meer detailbeelden te schieten gebruikte ik de Canon 100mm 2.8 lens.
Het werd snel donker dus gedurende de opnames heb ik regelmatig de iso-waarden moeten verhogen. Tot het uiteindelijk 17:30u zo donker was geworden dat er geen goed beeld meer kon worden vastgelegd.
De montage van de film bestond voornamelijk uit het selecteren van de mooiste beelden, het in overeenstemming brengen van de lichte en donkere opnames en het uitzoeken van de soundtrack. Door veel naar de beelden te kijken had ik al een aardig gevoel bij het ritme van de beelden. Dit vergemakkelijkt het zoeken naar een soundtrack. Het moest een track zijn die in lijn was met de trage heen-en-weer beweging van de groep maar ook de soms snelle bewegingen kon accentueren. Na wat klassieke werken en neoklassieke muziek kwam ik uiteindelijk bij de track ‘Cumulus’ van Imogen Heap die ik hoorde op het ‘Late Night Tales’ album van The Cinematic Orchestra.
Een 1:1 macrolens ontbrak nog in mijn lenzenkoffer. Na een close finish tussen de Tamron 90mm 2.8 macro en de Canon 100mm 2.8 macro belandde uiteindelijk de laatste in het winkelmandje.
Op een bruiloft had ik de lens al gebruikt voor close-ups en shots van veraf. Het contrastrijke beeld heb ik in de beeldcorrectie zelfs wat moeten bijstellen om met de andere gebruikte lenzen te matchen.
Nu was het tijd om de macro capaciteit eens te testen. Welke plek is daarvoor beter geschikt dan je eigen achtertuin? Kleine babyslakken kropen voorbij, een groen spinnetje, een groen wormpje uit de bloemkool en een grote kruisspin die volgens mij zijn laatste minuten aan het beleven was kwamen ook voor de lens.
Het blijft fascinerend om die kleine diertjes zo tot in elk detail te kunnen bestuderen en bewonderen. Macro is wat dat betreft een essentiële aanwinst voor mijn lenzenset. Maar ook als telelens dient deze uiteraard prima.
De muziek van Max Richter onder de beelden voegt de nodige dramatiek toe aan het geheel.
Mooie filmpjes Renier, met mooie muziek. Ik heb overigens dezelfde macrolens. wilde m laatst als tele voor de maan gebruiken maar dat ging toch niet zo goed..
Bedankt Clarissa!
Voor de maan is hij nog te kort zeker?